Een HTTP-statuscode is een getal van drie cijfers dat een webserver meegeeft in zijn antwoord op een verzoek van een browser. De code laat zien of het verzoek is gelukt, is doorgestuurd of is mislukt. Statuscodes zijn een vast onderdeel van HTTP.
De vijf groepen
Het eerste cijfer van de code bepaalt de groep waartoe de code behoort:
- 1xx: informatief, het verzoek is ontvangen en wordt verwerkt;
- 2xx: gelukt, het verzoek is correct afgehandeld;
- 3xx: doorverwijzing, de gevraagde pagina is elders te vinden;
- 4xx: fout aan de kant van de bezoeker of het verzoek, bijvoorbeeld een pagina die niet bestaat;
- 5xx: fout aan de kant van de server.
Veelvoorkomende codes
Een aantal codes kom je regelmatig tegen:
- 200 OK: de pagina is gevonden en wordt getoond;
- 301: de pagina is blijvend verhuisd naar een ander adres;
- 302: de pagina is tijdelijk elders te vinden;
- 403: toegang is niet toegestaan;
- 404: de pagina is niet gevonden;
- 410: de pagina is bewust verwijderd en komt niet terug;
- 500: er ging iets mis op de server;
- 503: de server is tijdelijk niet beschikbaar, bijvoorbeeld door onderhoud.
Waarom de code ertoe doet
Browsers tonen niet altijd de code zelf, maar handelen er wel naar. Bij een 301 of 302 volgt de browser automatisch de doorverwijzing. Ook zoekmachines en andere programma's die een website bezoeken, lezen de statuscode om te bepalen wat ze met een pagina moeten doen.
Daarom is het belangrijk dat een server de juiste code teruggeeft. Een pagina die niet bestaat hoort een 404 of 410 te geven, en een verhuisde pagina een 301. Een statuscode is dus de korte melding van de server over de uitkomst van een verzoek.
