Een IP-adres (Internet Protocol-adres) is een uniek nummer waarmee een apparaat of server op een netwerk, zoals het internet, wordt geïdentificeerd. Met dit adres kunnen computers elkaar vinden en gegevens naar de juiste bestemming sturen.
Hoe een IP-adres eruitziet
Er zijn twee soorten notaties. Een IPv4-adres bestaat uit vier getallen van 0 tot en met 255, gescheiden door punten, bijvoorbeeld 192.168.1.1. Omdat er van dit type een beperkt aantal adressen bestaat, is IPv6 ontwikkeld. Een IPv6-adres is veel langer en bestaat uit cijfers en letters, gescheiden door dubbele punten. Daarmee zijn er veel meer adressen beschikbaar.
De meeste mensen zien een IP-adres zelden. Het komt vooral in beeld bij het instellen van een netwerk of bij het onderzoeken van een storing.
Waarvoor wordt het gebruikt
Elke webserver heeft een IP-adres, en ook je eigen router krijgt er een van je internetaanbieder. Mensen onthouden liever namen dan nummers. Daarom zet DNS een domeinnaam om in het bijbehorende IP-adres, waarna de browser verbinding kan maken met de juiste server.
In de DNS-instellingen van een domein staat vaak een A-record dat naar het IP-adres van de server verwijst.
Vast, dynamisch, publiek en privé
Een statisch IP-adres blijft hetzelfde en wordt vaak voor servers gebruikt. Een dynamisch IP-adres kan na verloop van tijd veranderen en komt vaak bij thuisverbindingen voor. Daarnaast bestaan publieke adressen, die op internet zichtbaar zijn, en privéadressen, die alleen binnen een eigen netwerk gelden. Een IP-adres zegt niet automatisch wie een persoon is.
Bij hosting is een vast IP-adres handig voor bijvoorbeeld een e-mailserver of een koppeling die alleen bepaalde adressen toelaat.